Clean Food etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Clean Food etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Haziran 2017 Pazartesi

Çocuk Beslenmesi Hakkında Devrim Yaratmayacak Yazı


Çocuk 'beslemek' sorunsalı, yüzyılların konusu. Oturup burada farklı ve tüm kuralları değiştirecek açıklamalar yapacak değilim. Ancak istikrarlı olduğum yerlerin, en azından benim imkanlarımda ve evdeki çocuk modelinde işe yaradığını sabahın şu kör saatinde anlatasım geldiyse, bıraqın da anlatayım!

Ne zamandır kursağımda duruyor çocuk beslenmesi mevzusu. Çünkü bu konuda yaşadığım yerde öyle yalnızım, öyle takımsızım ki- Türkan Şoray'ın palyaço kostümündeki ağladığı o sahnedeki gibi, sürünüyorum anasınko satanko. Bayramın gelmesiyle, her yerde ulaşılabilir halde olan tüm boyalı şekerlerden, ardından ig'de gördüğüm 'AVM'lerde şekerci istemiyoruz' kampanyasından sonra, bi omuz- yalnızlığımı paylaşmak isteği duydum.

Öncelikle ben aşırı şeker aktivisti bir anne değilim. Öyleleri de var, acaip bayılıyorum. Çoğunuzun tanıdığı, benimse çok yakın zamanda keşfettiğim Devletşah var. Kendisi aslında ünlü blogger, youtuber ve TV programcısı olarak da bilinen, çok yönlü- iç açıcı bir kimse. Ancak herkes gider Mersin'e, ben giderim tersine bi insan olduğumdan, ben onu eşi Barış Özcan'ın videolarını izlerken tesadüfen keşfettim. Şekeri oğullarının hayatından olduğu gibi uzak tutmayı başarmış, bir aile onlar. Hatta, Sufi'nin doğum günlerinde, kocaman bir karpuz(!) pasta hazırlayarak, partiye davetli tüm şekersever junior kitlenin ilgisini 12'den vuran olaylara giriyorlar. Sufi doğum gününde yiyeceği karpuz pastayı günler önceden iple çekiyor, hayaliyle yaşıyor. Yediği içiyle dışıyla 'karpuz'... Karpuzlu bir şeyler değil. Karpuz dilimli, aromalı, kokulu vs değil. Normal hani 'daha karpuz kesecektik' karpuzu. Tarifi şu linkte var.

Kavun ve karpuzdan pasta

Benim şekerle ilişkim, bu seviyede değil. Tümden kesmedim. Ev çocuğuna yedirdiğim abur cuburlar var. Bunlar bir grup sağlıklı atıştırmalıklar; işlenmemiş kuru yemişler, meyveler, kuru meyveler, ev yapımı dondurma, smoothie'ler, nadiren de şekersiz hamur işleri vs.

Bir diğer grupta da gayet sağlıksız ancak 'olabilir' dediğim atıştırmalıklar; çubuk kraker, çok minimal düzeyde hazır dondurma, peti bör bisküvi, bitter ya da bitteri yoğun çikolata, hazır lor kurabiyesi,  işlenmiş kuru yemiş, evde pişen şekerli hamurlular.
En seksi abur cubur


Görüldüğü gibi oğluma radikal bir sınır çizdiğim yok; ancak ortamların parmakla gösterilen annesi (dedikodu anlamında) çocuklarına cips alıp parka götüreni değil, gelen cips teklifini reddeden olarak bizzat ben oluyorum. Şeker bayramında, ikram edilen şekeri kabul etmediğim zaman üzerime yapışan bakışlar filan oluyor. Sosyalleştiğimiz yerlerde, hazır meyve suları yerine sadece 'su' ikram edilmesini isteyince, bir uzaylı görseler ilgi daha az olurdu, garanti.

'Sizin çocuk cips yer mi' dendiğine ben..


Jelibon, şeker, cips, baharatlı krakerler, kremalı bisküviler, şekerli içecekler, meyveli sütler, şerbetli tatlılar gibi yapış yapış 'şeyleri' yemesini engelliyorum. Bunda hiçbir zaman tereddütte kalmadım, her zaman nettim. Sebebi de 'sağlıklı' beslenme değil, kötü alışkanlık oluşturmamak, şimdiden bir damak tadı inşa etmekti. Şuan kendisi 'biz şeker yemeyiz' gibi sloganlarla boy gösteriyor, ancak izin versem o da rengarenk yapış yapış dünyasında aklını yitirir, eminim. Fakat bu zamanla değişecek. Bir gün artık damak tadında bir 'şekerli limiti' oluşacak. Mesela çok tatlı şeyler, ona ağır gelecek. Ya da fikir olarak yanlış bulacak, tercih etmeyecek. Bu bilince ağır ve zor yollardan kavuşacak.


Ben bu bakış açısını kendi totomdan uydurdum. Kimse bilimsel bir yan aramasın. Bu bir inanç. Ancak elbette bu konudaki kıvrak olmayan, net tavrımla ilgili karşıma 'destekçilerden' ziyade, muhalifler çıktı dersem, aybolmaz değil mi kimseye?

  • Nasılsa ilkokulda alışacak.
  • Bir gün senin haberin olmadan harçlığıyla alacak.
  • Sen ne yaparsan boş, zamane çocukları böyle.
  • Ben korudum da ne oldu, bak kola bile içiyor.

Katılmıyorum. Evet belki arkadaş ortamının gazına gelir. Üç beş defa o da alır. Ama devamı gelmez. Bilincine büstü yapıldı çünkü ; 'Biz şeker sevmiyoruz'. Hadi en kötü senaryo olsun, yetişkin bir erkek olduğunda, ekmeğini yer bu aile kuralının. Onun tüm mutfakla olan ilişkisini bile etkiler. Bunu öngörebiliyorum.

Buralar şimdi dutluk ama ileride şeker-cips gibi şeyler yiyen çocuklara, sigara içmiş muamelesi yapılacak. Tamamen bence tabi. Nasıl şimdi eskiden otobüslerde sigara içiliyormuş ya diyip makaraya alıyoruz toplumu, benzer muhabbet boyalı şeker yiyen çocuklar üzerinden dönecek.

Makyajsız şeker

Tüm bunların yanı sıra, ev çocuğunun beslenmesi konusunda 'ne yediği değil, ne yemediği' felsefesi üzerine kurduğum tüm sofralarda, hiçbir zaman tabağındaki tüm köfteleri bitirmesini kendisinden istemiş değilim. O gün hiç sebze yememiş de olabilir, kabulüm. Bazen günlerce yumurta yemek istemediği oluyor, eyvallah çekiyorum. Aylardır balık yemediğini söylediğim herkes çocuğumun gelişimi için evhamlanıyor. Ceviz yiyor, o da okey benim için. Tek önemsediğim sağlıklı şeyler yemiyorsa bile, sağlıksız şey hiç yemesin abi. Aç kalsın, o bile uygun. Yeter ki sağlıksız damak tadı gelişmesin. Canı tatlı çektiğinde, zihninde canlanan şeker katmanları makul düzeyde olsun. Stresini yenmek için abur cubura koşmasın.

Özellikle kreşlerde çocuğunuzla ilgili tabağını bitirip bitirmediği raporlanır. Umrumda bile olmadı. Hatta menüde tavuklu pilav varsa, ve 'yemedi maalesef' şikayeti aldıysam, 'oo güzeeel' diyorum içimden. Beyaz pirinç pilavı ve ne idüğü belirsiz tavuk etinden kazancımız ne? Hiç. Onun yerine iki dilim elma yesin, mutlu olurum ben. Akşam da telafisini yaparım evde.

Kısacası oğlumun ne yediği çok umrumda değil. Ne yemediği, üzerinde çalıştığım bir alan. Yoksa derdimiz yanaklarından sağlık fışkıran bebe projesi oluşturmak değil. Ben ki günü kurtarmak için az mı fakir sofralar kuruyorum, besin piramidini ters döndüren günlerden geçiyorum. Hastalık günleri var... Rüşvete ihtiyaç duyulan anlar var. Kurallarım değişmiyor. En çılgın kaçamaklar bile eser miktarda 'garip yapışkan şeker' içermiyor. Çünkü hedefimiz damak tadı. Hedefimiz kötü alışkanlıklar savaşı.

Sonuç?

Maalesef annem ve ev erkeği hariç kimseyle bu konuda ekip olamıyorum. Ortamda gerginlik rüzgarları esiyor, kaçınılmaz şekilde. Kreş, park, toplu taşımalar, arkadaş buluşmaları... Hatta çocuk susturmak için şeker silahını kullanan doktorlar! Hepsinde 'aşırı takıntılı anne' etiketini tam ense köküme kadar yiyorum. Açıklama yap, rica et, gönül al, yanlış anlaşılıp anlaşılmadığını kontrol et. Hep bu döngü. Fakat değer. Çünkü ev çocuğunun şeker konusunda damak tadı şekillenmeye başladı bile. Kendi doğum gününde dahi, hiçbir pastadan ikinci çataldan fazlasını alamıyor. Bir kez ben müdahale edemeden, ikram edilen jelibondan yemiş bulundu ve onun o çok 'çiğnenme' hissine şaşırması dışında, 'zevk' almadı. Bir daha da marketlerde görmesine rağmen istemedi. 'Bu jelibon muuğğ' diye soruyor, o kadar. Konu kapanıyor. Hazır dondurma veriyorum çok az, ama içine taze meyve koyuyorum. Baskın tat yine meyve oluyor, aslında.

Etrafımızda bir çok iyi gıda var. Hangisini yemek istiyorsa, onu yesin bence veletler. Kendimizi 'yeterince semizotu yemiyor' diye üzmemize gerek yok. İsterse sadece salatalık kemirerek 'yeşil' ihtiyacını karşılasın ama yeter ki ağzı kremalı, yumuşak, şekerli ve asitli tatlar aramasın. Belki günü kurtarıyor ama tartışmasız geleceğe de borç yazıyor.

Sağlıklı beslenmeden şunu anlamasak artık?

Çocuk beslenmesi konusunda okuduğum en iyi kaynağı şuraya not düşmeden de bu yazıyı bitirmiyim. Bu kocaman uzun yazıyı baştan sona okuyanlar olduysa, kalpten bir kahve!








20 Şubat 2017 Pazartesi

Delikli Taytla Spor


Evde kimsenin hasta olmadığı, mızmızlık krizinin çıkmadığı, benim havaya girdiğim, yorgunluktan kanepeye yığılmadığım bir gün vardı. O gün sanıyorum geçen haftaydı.

O gün Fitness Blender ile güzel bir terlemiştim. Yanımda beni taklit eden ev çocuğunun gayretli çabaları ile kopmamaya çalışarak, gururla spor yapmıştım. Mutlu anne mutlu çocuktu, ay her şey ne kadar da hoştu. Tamam dedim, oldu bu iş. Ben de kendi yeşil elma temalı hayatımı kurdum işte. Tayt bile giydim. Gerçi bu taytın baldırla popo arasında kalan bi noktasında minicik bir delik vardı ama olsun.



Sporumu yaptıktan sonra bunu her gün yapan biri el çabukluğunda koca suyumu da dikmiştim. Bu esnada tişörtüm hafif bi ıslanmıştı. Konuya profesyonellik katmıştım işte.

Duşa girecekken, dandik kombi suyu yeterince ısıtmadığı için çaydanlıkta ve ketılda su ısıtıp, kovaya doldurmak zorunda kalsam ve ev çocuğunun maşrapasıyla döküne döküne kendimi yıkasam da hevesim kaçmamıştı. Instagram'ın before after kızlarından olmaya ne kalmıştı ki?

Spor ve duştan sonra giydiğim bolarmış eşofmanı da bi yere kadar kaldırabilmiştim. Hala sporcu ve taytlı halim zihnimde parlıyordu.

Tüm bu ideal hayat sadece 1 gün sürmüştü.
Ertesi gün zımba gibi grip oldum.
Hırkalarımla ve sümüklü mendillerimle yılbaşı ağacı gibiydim.
Sağlık ocağına ilaç yazdırmaya gittiğim o öğleden sonrasında markete girip, simit ve bisküvi alarak Instagram gızlığına yeniden elveda diyecektim.




13 Ocak 2017 Cuma

Ispanağın her tonu


Ispanak, o koyu koyu yeşilleriyle her zaman bana sağlık imasında bulunan bir sebze olmuştur. Canlı, diri, günışığı ve klorofil dolu. Gerçi son yıllarda konu klorofilden şifa bulmaksa, olay çim tüketmeye kadar varıyor, ancak henüz o kadar mukaddes bir seviyeye yükselemedim. Üşengeçlik level'ına takıldım.

Bu hafta sebebini anlayamadığım şekilde bol miktarda ıspanak alınca ben, baktım bu böyle olmayacak, yeşilleri büzüşmeden hızlıca tüketmeye karar verdim. Sonra menümdeki çeşitlilik kendimi bir an olsun başarılı biri gibi hissetmeme sebep olmuştu ki, abartmayayım dedim.

Madem bir bloğum var, o halde ne duruyorum diyerek, ıspanakla yaptığım tüm dansları şuracığa paylaşıyorum. Hepsinin görselini çekmeyi akıl edemedim. Eldekileri iliştiriyorum.

Bol Ispanaklı Böreğimsi

Yapımı çok acaip kolay. Klasik işte; yumurta, zeytinyağı, un (tam buğday unu, badem unu, yulaf unu- hangisini istersen), yoğurt ya da süt. Bunları bir güzel harmanlıyoruz. Miktarı tercihe kalmış. Sonra temizlenmiş-doğranmış ıspanakları ekliyoruz. Bir de yeşil soğan doğruyoruz. Ve finalde peynir. Karıştır. Ver veriştir fırına.



Ispanak Salatası

Kutsal sosla sunulduğunda öte lezzetli. Limon, zeytinyağı, tuz ve baharatlar.




Ispanaklı Smoothie

Ev çocuğunun favorisi. Ben şöyle bir karışım yapıyorum; muz, ıspanak, avokado, keçi sütü. Bu zilyon farklı temayla yapılabilir. Bir içiyor, sanırsın ki kola yanında cips götürüyor.

Ispanaklı smoothie


Ispanak Haşlama

Bu da zor günlerin kurtarıcısı. Buharda pişen ıspanaklara sarımsak ve limonla hazırlanmış sos. Ya da yine buharda haşlama- üzerine sarımsaklı yoğurt. OYVVS.

Bulgurlu Ispanak

Tencere yemeği ancak öte kolay. Ispanaklar temizlendikten sonra doğranıyor. Tencereye konuluyor. Üzerine tamamen istenilen miktarda bulgur konuluyor. İki diş sarımsak bütün halde atılıyor. Üzerine zeytinyağı gezdiriliyor. Ve bir miktar su eklenip altı yakılıyor.

Elbette bu tarifler, güzelce temizlenmiş ıspanaklar, saklama kaplarına konduysa ve dolapta yerini aldıysa kullanması acaip pratik. Bazıları keklere poğaçalara da kakıtıyorlar ıspanağı. Ben hiç denemedim. Kısacası, bu bol lifli ve çeşit çeşit faydaları olan güzel yeşili hiçbir şeyi için değilse bile sırf lezzeti için tüketmeye değer.

Benzer bir şekilde pancar ve kerevizi de kakıtabildiğim tariflerim var. Onlar da bollaşsın da paylaşırım.

Amaç evde sebze ile bağırsakları daha çok buluşturup mutlu aile tablosuna katkıda bulunmak. Yoksa lahmacun forever.




4 Ağustos 2016 Perşembe

Rengarenk

Fotonun üzerine tıklayıp, notu okur musunuz? Çok ilham verici bence.

Bu gördüğünüz hıncahınç sosyal medya fenomeni, FullyRawKristina..

Kristina'yı son 3-4 senedir uzaktan kıs kıs gözlerle takip ediyorum. Takipçisi rockstar olmaya izin verecek kadar da çok. Bu tip yeme uzmanları, yaşam tarzı satıcıları içinde bana en gerçek gelen, hatta beni olumlu yönde motive eden biri, o.

İçindeki enerjiye, dünyaya yayılan sevgiye, hayvanlar-evren-insanoğlunun bütünlüğüne olan inancını takdir ediyorum. Ne yersen, o'sun söyleminin, kalben örneği diyorum. Çünkü Kristina'nın daha seksi ve çekici görünme, mutluluğu sıkı bir kalçada bulan mizacı yok. Daha çok bir fikrin öncüsü gibi.

Diyetisyen, kendi arazisinde milyon çeşit sebze-meyve üretimi yapıyor, sadece çiğ besleniyor ve koyu fanatik bir vegan. Ben beslenme anlayışına komple sıcak bakmasam da ağırlıklı olarak beslenme-sağlık-dünyaya gelme amacımız-mutluluk-hayatı yaşama sanatı mevzularını çözmüş olduğuna inanıyorum.

Kristina'nın sebzelerle flört eden, meyvelerle orgazm olan tutkulu yaşama sevincini görmek isteyenler bir yana, yaşamın bir başka kulvarına dair yeni fikirler edinmek isteyenler, boyruuun hatunun youtube kanalına.

Kristina kahve içmiyor bu arada. Bu olmadı işte Kristina.

**

Bugün her yazısını havada kaparak okuduğum blogger Joe'nun ilk çevirdiği kitap var elimde. Kitap  aslında teenage yaş grubuna hitap ediyor, ama kime ne? Bence yanında çekirdeksiz sarı üzüm tabağımın eşlik edeceği leziz bir yaz tatili kitabı bu. 




Herkese rengarenk bir Perşembe. Benimki öyle.




25 Temmuz 2016 Pazartesi

Hindistancevizi Kırıkları


Hindistancevizi aldım haftasonu. Büüüyüük bir sevinçle.

Dedim, ben bunu pazartesi kırarım. Suyuyla smoothie yapar, meyve kısmı olan etlerini de ev halkına pay ederim.

Ömrümde hiç hindistancevizi kırıp yemişliğim yok. Pahalıydı da zaten. Tanesi, 8 TL Migrosta. Hesaplar yaptım. Günlerden pazartesi olsun da azcık şöyle sevinç katalım sıkıcı güne. Belki deliğine pipet sokup içerim.. Ay acaba meyve kısmından sütünü mü yapsak, geçenlerde bir tarifini görmüştüm. Badem sütünden zor değil yapımı.. Şöyle iyisini seçmeliyim, dedim. Nasıl seçilir? Salladığında içinde bol sıvı olan tazedir, diye öğrendim. İyisini de seçtim. Tadını hiç bilmeden, ağzımın suları aktı. Hindistancevizi suyunun içeriğine yazılmış şiirimsi makaleleri okudum, hevesle.

Hayaller ve hayaller.

İşte bu da gerçekler.
Takoz çıktı. İçindeki suyu da ekşimiş bayatlıktan. Bozuk şarap tadı gibiydi. Meyvesi de bozulmuştu. Rengi kararmış içeriden. Zaten videolarda izlediğim gibi kolay olmadı kırmak. Jokerimi kullandım (Ev erkeği) Çekiçle girişti. Anca kırıldı... Halbuki videolar öyle demiyordu.



Şimdi bir daha tazesini hangi usülle seçmeliyim, hiç bilmiyorum. Hala denemek istiyorum. Yaz bitmeden o pipeti sokup, fırt çekmek istiyorum!

Bu da hindistancevizsiz smoothie.
Sabah cilası.


Pancar, ıspanak, muz, chia ve minnak bir armut. Buz ekle, blender !!







Emmece, gömmece...

Rüyamda lisedeydim. Sık sık o dönemlerde senaryosu geçen garip rüyalar görmeye alışkınım. Okul bahçesi geniş ve orman gibi bir yermiş. E...